همه وجودم این است دورت كنم فرارت دهم به آن بالاها روی ابرها، به آن دورها توي جنگلها، به آن روياها روي آبها

به هر آچه كه

چه فرق مي كند نسبتت بامن

"بانو" كه باشي

تافته جدا بافته مي شوي از همه عالم

"بانو" كه باشي

هر روز؛ روز "تو"ست

تشنه ام خسته ام خسته خسته

دستم بگير...

و امروز

چونان تمامي گذشته هايم

نبودن هايت را

نداشتن هايم را

مرور مي كنم...

به تمامي تو

من از نگاه به تو ميرسم

به تمامي خود

نه به داشتن...

كه اين همه عاشقانه را

هدر ميدهم براي تو...!؟

به جاي اين همه عاشقانه هايم

به جاي اين همه دلدادگي هايم

به جاي اين همه....

فقط زخم زديد

خسته از تمام زبان بازي هايتان

خسته از تمام باور هايتان

خسته از تمام ...

از تمامتان خسته ام

هنوز شوق رسيدنم

زنده نگه ميدارد...

آرام 

اين گوشه دنيا

عاشقي مي كنم

با خيالت...

یک قتل عمد !

قاتل تویی که بی پروا گذاشتی رفتی

مقتول منم که بی هوا در هوای تو مردم...

نه !

بعد تو منم که نمیخواهی ببینیم...

با حرکت دست تو وقت خداحافظی

بغض یکصد هزار ساله ام شکست

تو هنوز میگویی یک دست صدا ندارد؟

چرا؟

چون وقت رقص دست تو وقت خداحافظی من بی صدا مردم؟!!

                                       یک زن تحمل دلتنگی ندارد....

آن هم از زبان تو ؟

چیزی بگو که در مخیله ام بگنجد...

برو اما قبل آن که از من بپرسند تو کجایی برگرد...

بر من گذر مكن

چشمت به من ببند

بر من نظر مكن

من اما عاشقت ميمانم...

روز، روز توست.

روزت مبارك روزگارت خوش باد

بانوي خياليم

مانند تمام اين سي سال كه گم شده بودي

مانند تمام اين سي سال كه نبودي

كاش حالا كه پيدا شدي

مي بودي ، مي ماندي

كاش دانه هاي دلت پيدا بود

اينجا براي نفس كشيدن مرا تنگ است